Ин хонум албатта ҷавони аввал нест, балки хеле ботаҷриба ва дар шакли хеле хуб аст. Агар вай танбал набошад, бихобед ё хазида равед ва тамом! Ва барои кор кардан дар сари худаш, шумо онро ҳатто дида наметавонед! Аммо дар маҷмӯъ, ман фикр мекунам, ки ин гуна модарро зан кардан хуб аст.
Ва ин хонум хеле ботаҷриба аст, ман мебинам. Вай бо хушнудӣ трахает, мақъад вай равшан инкишоф ва вай ба макидани дик одат кардааст. Зани ҷавони барвақт ва чунон ки мегӯянд, бе комплексҳо. Ман ҳайронам, ки чаро вай падарашро намешиканад, ӯ метавонад барои алоқаи ҷинсӣ ба ӯ пули бештар диҳад. Ё пас аз ҳамон модари табъаш нерӯе намондааст? Дар ҳар сурат, ҷолиб аст.