Албатта, майор дигар намедонад, ки чи тавр писа-шашро писанд оварад — вай ин-чунин дошту вай. Акнун вай ба назди ронанда меравад. Танҳо вай нисбат ба ӯ чизе ҳис намекунад, бинобар ин ӯро ҳамчун фаллуси озод истифода мебарад. Аммо ӯ харкурраеро ба вай сахт зад, то ҳатто барои қисми барои ӯ пешбинишуда ба даст орад. Бигзор даҳони вай ҳамчун харкуррае хидмат кунад, ки ба поён равад!
Рубенс ба шахсияти ӯ ҳасад мебурд! Дар он ҷо - агар шумо онро гиред, шумо чизеро ҳис мекунед. Барои чунин бадан як узв кифоя нест. Ҳамин тавр, бечора тозакунандаи ҳавзро ин хонум бо як ғайрати махсус мезад.